Home News   Song`s   ShowZAiKS filmContact
 
     

 

   
 
Koman Band
Polski zespół jazz-rockowy, założony przez Janusza Komana w 1973 roku.
Przez kilkanaście lat swojego istnienia formacja dokonała licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i TV

 "...Zawsze fascynowało mnie brzmienie – szczególnie trąbek, bo za saksofonami nie przepadam. Niewątpliwie wielki wpływ na to miała twórczość Blood, Sweat and Tears, Chase, czy Chicago..." ...Poszedłem w Poznaniu do dyrektora Napierały i przedstawiłem mu swoją propozycję – chcę robić zespół, potrzebuję pomocy. I on się zgodził! Dał pieniądze na próby, na hotele..."

Debiut - luty 1973 roku.
Pojawienie się grupy stało się wydarzeniem na krajowej estradzie.

Pierwszy skład tworzyli: Janusz Koman (keyb), Wojciech Michalczyk (gitara), Jerzy Śnigurowicz (gitara basowa), Maciej Czaj (perkusja) oraz Andrzej Diering (trąbka), Władysław Dobrowolski (trąbka), Marian Maślanka (trąbka), Zbigniew Wójcik (trąbka).

Z Koman Band ogólnopolską karierę rozpoczęła Krystyna Prońko.
Doskonałe współbrzmienie sekcji instrumentów dętych z sekcją rytmiczną oraz głosem piosenkarki zaowocowało pasmem wspólnych sukcesów.

W 1973 na XI KFPP w Opolu i w 1975 na XIII KFPP w Opolu Prońko otrzymała nagrody za interpretację piosenek
Po co ci to chłopcze (Koman/Szczepkowski) i Umarłe krajobrazy (Koman/Walczak) oraz Anioł i róża (Koman/Szczepkowski)
i Niech moje serce kołysze ciebie do snu (Koman/Dutkiewicz).

W 1974 na XII KFPP w Opolu Janusz Koman otrzymał nagrodę dla najlepszego aranżera festiwalu za utwór Papierowe ptaki (Koman/Szczepkowski) w wykonaniu Krystyny Prońko.

W latach 1974–1976 w skład zespołu Koman Band wchodzili:
Bogdan Krajewski (gitara), J. Śnigurowicz (jw.), Wojciech Tarczyński (perc., śpiew), Marian Śnigurowicz (drums) oraz A. Diering (jw.), W. Dobrowolski (jw.), Tadeusz Janiak (trąbka) i Bernard Kondracki (saksofon tenorowy, skrzypce).

W 1975 roku ukazał się album Krystyny Prońko i Koman Band, pod tytułem: Krystyna Prońko

W tym samym roku współpracę z formacją rozpoczął Stan Borys z którą wystąpił na XIII KFPP w Opolu śpiewając piosenkę zatytułowaną Chcę przy tym być (Koman/Osiecka)

W czerwcu 1976 roku grupa ze względu na zmianę profilu muzycznego uległa rozwiązaniu i grający na fortepianie Fendera i clavinecie D6 Janusz Koman zorganizował nową grupę, w której skład weszli:
Paweł Serafiński (organy Hammonda), Wojciech Waglewski (gitara), Remigiusz Kossacz (gitara), Waldemar Lubański (gitara basowa), Andrzej Tylec (perkusja).

Podczas kilkutygodniowych prób, trwających od września opracowano nowy program.
Pierwszą jego część stanowiła instrumentalna suita Con-tinuation II, w drugiej zaś występowała ze swoim recitalem K. Prońko. Wówczas Koman Band znajdował się pod patronatem Agencji Koncertowej Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego.

We wrześniu 1976 r. grupa w nowym składzie wyruszyła na pierwszą trasę koncertową po województwie łódzkim,
w październiku występowała w warszawskich klubach, a w listopadzie w Katowicach, Zielonej Górze i okolicach (woj. lubuskie).

W 1977 roku ukazał się nagrany pod koniec 1976 r. album piosenkarki Zdzisławy Sośnickiej, pod tytułem: Moja Muzyka na którym muzycy grają muzykę soul, funky i disco. W tym przypadku Koman Band pełnił rolę zespołu stricte akompaniującego.

W kolejnym składzie zespół wystąpił na III Polskich Targach Estradowych w Łodzi.

W 1977 roku miejsce Waglewskiego zajął gitarzysta Remigiusz Kossacz, a miejsce Tylca perkusista Henryk Tomala. Dołączył również wokalista: Leonard Kaczanowski (jako solista miał w repertuarze, m.in. piosenki Dawno, a w duecie z Krystyną Prońko utwór W cieniu dobrego drzewa.

W roku 1977 zespół wystąpił na Festiwalu Piosenki w Sopot ze Zdzisławą Sośnicka, która otrzymała Grand Prix du Disque.

Koman Band występował obok takich wykonawców jak: Omega, Locomotiv GT, Niemen, Middle of the Road, czy Brotherhood of Man.

Do tej pory większość wykonywanych przez grupę kompozycji i aranżacji była dziełem Komana, lecz sporadycznie komponowali również poszczególni członkowie zespołu, czego przykładem mogą być zarejestrowane pod koniec 1976 roku w Programie III nagrania, takie jak: Welon (Tarczyński/Skalski), czy Trawiaste przywidzenie (Waglewski, Koman/Olewicz).

Z nagrań radiowych składa się również wydany w 1978 r., kolejny longplay nagrany z Prońko, pt. Deszcz w Cisnej. W kompozycji tytułowej towarzyszy Orkiestra PRiTV w Łodzi pod dyr. Henryka Debicha.

W tym samym roku formacja wzięła udział w realizacji rock opery 3400 lat po Ikarze (muzyka J. Koman, libretto B. Olewicz)
W roli głównej obsadzony został R. Derewenda. Śpiewała również Krystyna Prońko i Andrzej Frajndt.
W nagraniu studyjnej wersji rock opery wzięła udział także Orkiestra Rozrywkowa PRiTV w Katowicach pod dyrekcją Jerzego Miliana i reżyser dźwięku Andrzej Prugar.
Fragmenty spektaklu ukazały się po latach na płycie Krystyny Prońko Osobista kolekcja 4 – Duety (2002).

W 1979 roku Komanowi towarzyszyli:
Remigiusz Kossacz (gt), Paweł Serafiński (Hammond org), Wojciech Zalewski (bass), Czesław Bartkowski (drums).
W tym składzie z Krystyną Prońko zespół wyjechał na 8 miesięcy z recitalami do ZSRR.

Na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych współpracowały z grupą wokalistki: Hanna Banaszak i Majka Jeżowska.

W 1980 roku z Koman Band rozpoczął współpracę wokalista Andrzej Zaucha nagrywając m.in. piosenki: Wieczór nad rzeką zdarzeń (Koman/Kondratowicz) i Dom złej dziewczyny (Koman/Szczepkowski) – ukazały się na singlu.

W 1985 roku zespół nagrał album żeńskiej grupy wokalnej Fiesta, zatytułowany Fiesta.
W skład grupy wchodzili wówczas: J. Koman (pianino Fendera), Krzysztof Barcik (gitara), P. Serafiński (j. w.), Maciej Latalski (gitara basowa), Krzysztof Zawadzki (instrumenty perkusyjne), Paweł Twardoch (perkusja) oraz Andrzej Balsam (trąbka), A. Diering (jw.), Maciej Sikała (saksofon tenorowy), Grzegorz Nagórski (puzon).

Aktualnie zespół działa w 2 osobowym składzie: Krzysztof "Puma Piasecki (gt), Janusz Koman (Keyb`s) głównie na terenie Unii Europejskiej. (www.komanband.eu)

1973 - 1986 Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu i inne festiwale.  
Opole 73 - Krystyna Prońko – Umarłe krajobrazy (Koman-Walczak) - nagroda w kategorii Interpretacje,
Opole 74 - Janusz Koman - nagroda za najlepszą aranżację - Papierowe ptaki (Koman-Szczepkowski)
w wykonaniu Krystyny Prońko, 
Opole 75 - Krystyna Prońko - Anioł i Róża (Koman-Szczepkowski), Niech moje serce kołysze ciebie do snu (Koman-Dutkiewicz)  - nagroda za Interpretację
Sopot 77 - Zdzisława Sośnicka - Grand Prix du Disque,
Opole 78 - Premiera rock-opery "3400 lat po Ikarze" (muzyka J. Koman, libretto B. Olewicz)
Opole 85 - Janusz Koman za aranżacje festiwalowych piosenek - nagroda specjalna,
Opole 86 - Janusz Koman  - wyróżnienie za aranżację,
Z zespołem wystąpowali:
Stan Borys, Zbigniew Wodecki, Zbigniew Namysłowski, Andrzej Zaucha, Hanna Banaszak, Krystyna Prońko, Zdzisława Sośnicka, FIESTA, Wojciech Waglewski, Leonard Kaczanowski, Adzik Sendecki, Maciek Sikała, Grzegorz Nagórski, Czesław "Mały" Bartkowski, Paweł Serafiński

Współpraca z orkiestrami:
Henryka Debicha, Stefana Rachonia, Zbigniewa Górnego, Jerzego Miliana, Andrzeja Trzaskowskiego, PRiTV w Katowicach

Nagrania:
ponad 150 utworów dla Polskiego Radia, TV, Polskie Nagrania, Pronit, JKP Studio, (Wikipedia, J.Koman)

***

Krzysztof "Puma" Piasecki
Absolwent Katowickiej Akademii Muzycznej, wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. Kompozytor, aranżer, pedagog -
jeden z najwszechstronniejszych gitarzystów polskiej sceny muzycznej.

Laureat Międzynarodowego Konkursu Improwizacji Jazzowej w Katowicach. Otrzymał stypendium Berklee College of Music w Bostonie.

W 1997 Zdobył tytuł Najlepszego Gitarzysty Jazzowego pisma muzycznego "Gitara i Bas".
Występował na wspólnej scenie między innymi z Mickiem Sternem, Bobem Malachem, Davidem Wecklem, Scottem Hendersonem, Dennisem Chambersem i Jeffem Berlinem.
Gościł w wielu klubach za granicą, w tym w berlińskim klubie A-Trane.
Z równą swobodą i równie chętnie gra muzykę tak różną jak rock`n rol, blues, swing, jazz nowoczesny i fusion...

Na polskiej scenie muzycznej pojawił się w drugiej połowie lat siedemdziesiątych.
Długo szukał "swojej" muzyki, zbierając doświadczenia z Big Bandem Wiesława Pieregorólki, z "Alex Bandem" Aleksandra Maliszewskiego, z Orkiestrą Zbigniewa Górnego oraz "Koman Band" i "Prońko Bandem".
Grał w klubach jazzowych Skandynawii, Niemiec i w Ameryce. Występował od Jazz Jamboree po Złotą Tarkę, od Jazz Jantar po Jazz nad Odrą, Festiwal Jazzowy w "Piwnicy pod Baranami", Festival de Jazz de San Sebastián.
Brał udział w festiwalach opolskich i sopockich.

Akompaniował takim światowym gwiazdom jak Jose Feliciano, Shirley Bassey, Alan White (grał z grupą YES, Joe'm Cockerem, Erickiem Claptonem), Cindy Blackman (grała z Joe'm Hendersonem, Lennym Kravitzem, Cassandrą Wilson), Johnny Rabb (grał z Frankiem Gambale, Maynardem Fergusonem), Tonny Royster Jr. (Branford Marsalis, Terry Lewis) Carmine Appice (Jeff Back, Ozzy Ozbourne, Pink Floyd) Bill Mollenhof, The Drifters, Ralf Rickert, "Carl Palmer (ELP), Charlie Green, Siggy Davis,

oraz gwiazdom polskiej estrady: Józef Skrzek, Hanna Banaszak, Ewia Bem, Urszula Dudziak, Grażyna Łobaszewska, Krystyna Prońko, Maryla Rodowicz, Lora Szafran, Ryszard Rynkowski, Zbigniew Wodecki, "Vox" i wielu innym...

Bardzo ceni sobie współpracę z "Heavy Metal Sextet", "Walk Away", Kwintetem Zbigniewa Lewandowskiego, "Bober`s Friends", orkiestrą opolskiego radia pod dyrekcją Edwarda Spyrki, międzynarodowymi składami "Humman Elements" i "Yurala", " oraz z takimi gwiazdami polskiego jazzu jak Jarosław Śmietana, Zbigniew Namysłowski, Tomasz Szukalski, Jan Ptaszyn-Wróblewski, Krzesimir Dębski, Krzysztof Ścierański, Bernard Maseli, Piotr Baron, Leszek Możdżer, Adam Went, Janusz Skowron, Henryk Miśkiewicz, Krzysztof Przybyłowicz, Zbigniew Wrombel, Piotr Wojtasik, Anrzej Rusek, Maciek Sikała, Tadeusz Leśniak, Jerzy Główczewski, Janusz Stefański, Jacek Pelc. 
Brał udział w nagraniach dla wielu muzyków w sesjach studyjnych w kraju i za granicą.

Ceni sobie pracę z młodzieżą, wykłada na Małej Akademii Jazzu w Gorzowie, na warsztatach Blues nad Borem w Bolesławcu a także na międzynarodowych warsztatach jazzowych odbywających się w ramach HANZA JAZZ FESTIWAL w Koszalinie. Współtworzy projekty muzyczne ze stowarzyszeniem na rzecz dzieci i młodzieży
Ósmy Kolor Tęczy.

Ten rodzaj aktywności umożliwia wzbogacenie doświadczenia i daje mu wiele satysfakcji.

Nagrał dwanaście płyt autorskich.
(według: www.krzysztofpumapiasecki.pl)

***

   
Janusz Koman
urodzony w Łodzi pianista, kompozytor, producent
Debiut na scenie profesjonalnej - maj 1967 roku w zespole „Czerwono-Czarni”.
Od 1969 do 1972 współpraca Estrada Poznań, PAGART.
W 1972 - program: „Krystyna Prońko i Koman Band"

1973 - 1991 Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu i inne festiwale. 
Opole 73 - Krystyna Prońko – Umarłe krajobrazy (Koman-Walczak) - nagroda
w kategorii Interpretacje,
Opole 74 - Janusz Koman - nagroda za najlepszą aranżację - Papierowe ptaki (Koman-Szczepkowski)
w wykonaniu Krystyny Prońko, 
Opole 75 - Krystyna Prońko - Anioł i Róża (Koman-Szczepkowski), Niech moje serce kołysze ciebie do snu (Koman-Dutkiewicz)  - nagroda za Interpretacje,
Sopot 77 - Zdzisława Sośnicka - Grand Prix du Disque,
Opole 78 - Premiera rock-opery "3400 lat po Ikarze" (muzyka J. Koman, libretto B. Olewicz)
Opole 85 - Janusz Koman za aranżacje festiwalowych piosenek - nagroda specjalna,
Opole 86 - Janusz Koman  - wyróżnienie za aranżację,
Opole 87 - wyróżnienie za piosenką Zagranicą (Koman-Korczakowski),
Opole 91 - Danuta Błażejczyk - wyróżnienie za piosenką Moja cierpliwość (Koman-Młynarski).

Współpraca twórcza:
Stan Borys, Andrzej Dąbrowski, Wojciech Młynarski, Zbigniew Wodecki, Ryszard Rynkowski, Zbigniew Namysłowski, VOX, „2+1”, Czerwono-Czarni, Niebiesko-Czarni, Andrzej Zaucha, Hanna Banaszak, Ewa Bem, Majka Jeżowska, Grażyna Łobaszewska, Krystyna Prońko, Zdzisława Sośnicka, Urszula Sipińska, FIESTA, Janusz Kondratowicz, Maria Czubaszek, Bogdan Olewicz, Włodzimierz Patuszyński, Wojciech Waglewski, Jan Wołek, Danuta Błażejczyk, Krzysztof Krawczyk, Krzysztof Dzikowski, Grzegorz Walczak, Janusz Szczepkowski, Jacek Korczakowski, Krzysztof Scieranski, Andrzej Olejniczak, “Adzik” Sendecki, Leonard Kaczanowski, Marek Dutkiewicz, Agnieszka Osiecka, Jonasz Kofta, Jerzy Gruza, Janusz Kondratiuk

Orkiestry:

Henryka Debicha, Stefana Rachonia, Zbigniewa Górnego, Jerzego Miliana, Andrzeja Trzaskowskiego, PRiTV w Katowicach


Koncerty:

Europa, Bliski Wschód, Kuba, Włochy, oraz całe terytorium byłego ZSRR


Nagrania:
ponad 400 utworów dla Polskiego Radia, TV, Polskie Nagrania, Pronit, JKP Studio, musicale, rock-opery, muzyka filmowa, teatralna i baletowa.


Film:
2010-2012: produkcja pełnometrażowych wywiadów filmowych wybitnych twórców Stowarzyszenia Autorów ZAiKS takich jak:
Jacek Bocheński, Józef Hen, Wojciech Młynarski, Jacek Cygan, Romuald Lipko,  Jerzy "Duduś" Matuszkiewicz, Edward Pałłasz, Ryszard Poznakowski, Eustachy Rylski, Krzysztof Dzikowski, Feliks Falk, Zbigniew Hołdys, Janusz Kondratowicz, Henryk Kuźniak, Ilona Łepkowska, Janusz Majewski, Andrzej Mogielnicki, Bogdan Olewicz, Adam Sławiński.

Wydawnictwo Koman Production:
Od 2000 roku - do maja 2017 roku opracowano około 5 000 tytułów w formie partytur, zapisu fortepianowego oraz głosów na instrumenty: vocal, guitar, keyboard, bass, drums.
(Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej - autor Ryszard Wolański.  Agencja Wydawnicza „MOREX”-Warszawa 1995, Koman Production)
 
Staszek Głowacz
wokalista, aktor, kompozytor, autor tekstów

Swoją działalność muzyczną rozpoczął w latach 80-tych w założonym przez siebie zespole ARS AMANDI, z którym koncertował i brał udział w Festiwalach Młodych Talentów. W trakcie jednego z nich nawiązał współpracę z liderem zespołu SALVATOR, Krzysztofem Maciejowskim., kompozytorem, aranżerem i producentem muzycznym.

W tym okresie dokonał pierwszych nagrań studyjnych w Polskim Radio Katowice, śpiewając w chórkach tego zespołu,. Jeden z utworów - „Ja lubię to” znalazł się w Koncercie Premier Festiwalu Opolskiego i zdobył jedną z głównych nagród.

Na początku lat 90-tych Staszek wyjeżdża z kraju i zamieszkuje w Wiedniu, gdzie uczy się śpiewu w Prywatnej Akademii Muzycznej i u znanej wokalistki jazzowej, Elly Wright. Nawiązuje współpracę z wiedeńską wytwórnią fonograficzną Razuton-Music, dla której nagrywa swoje pierwsze solowe utwory.
Wytwórnia wydaje jego solowy album „The rosary of small wishes”, który cieszy się sporym zainteresowaniem i jest bardzo ciepło przyjmowany w trakcie koncertów.

W 1998 Staszek wraca do polski i nagrywa w studio BCF swój solowy album w języku polskim. „Różaniec małych pragnień” wydaje krakowska Fraza-Records w styczniu 1999 r. Utwory z tego krążka goszczą w rozgłośniach radiowych, a nakład płyty zostaje wyczerpany.

Początek lat 2000 to współpraca z Artystyczną Piwnicą Zamkową w Bielsku- Białej. Koncerty z zespołem FALLING ANGELS, w który grają znakomici muzycy: Dorota Zaziąbło, Robert Szewczuga, Krzysztof Sandecki i Maciej Caputa.
W roku 2004 zespół nagrywa autorskie utwory Staszka w Studio Polskiego Radia w Krakowie.
W 2007 r. Gayga robi swój Benefis dla Telewizji Katowice, do którego Staszek zostaje zaproszony ze swoją wersją jej znanego przeboju „Ja, ruchomy cel” i premierowym „Kabbalah” zaśpiewanym po polsku i po hebrajsku.

W roku 2014 ukazuje się nakładem wytwórni BNB reedycja pierwszego albumu.
W roku 2016 Staszek Głowacz nawiązuje współpracę z basistą Budki Suflera – Mietkiem Jureckim. W wyniku współpracy powstaje autorski album „Słoneczne popołudnie”. 16 kompozycji Jureckiego z tekstami Głowacza wydaje w 2018 r. wytwórnia MTJ.

W roku 2020 wytwórnia fonograficzna BNB Records wydaje siódmy solowy album Mietka Jureckiego „Zanim czas odjedzie”, na którym wszystkie teksty są autorstwa Staszka. W tym samym roku powstaje także spektakl dla Teatru Pantomimy Laboratorium we Wrocławiu spółki Jurecki (muzyka) – Głowacz (tesksty( pt. Homo Sapiens i kolejny solowy album Jureckiego pt. Telefon zaufania, na którym większość tekstów jest autorstwa Staszka.

W międzyczasie Staszek pisze wiele tekstów dla innych wykonawców: MAGMA, 2 PEOPLE, WIEKO, Martyna Jakubowicz, GANG MARCELA, Kamil Kołodziejczyk, Krzysztof Wałecki, Krzysztof Krawczyk, Natalia Kruźlak, Grzegorz Stępień i in.
W przygotowaniu kilka nowych płyt: - „Jestem człowiekiem” z kompozycjami Patrycjusza Gruszeckiego, Janusza Komana, Bartasa Szymoniaka, Zbigniewa Wodeckiego, Krzysztofa Maciejowskiego i Łukasza Pilcha. - „Zimowe impresje” z utworami Mieczysława Jureckiego, Dariusza Janusa, Marcelego Trojana i Krzysztofa Maciejowskiego,



 


Copyright © Koman Production. All rights reserved.